ورود ثبت

ورود به حساب کاربری خود

نام كاربري *
رمز عبور *
من را به خاطر داشته باش

ساخت يك حساب كاربري

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده مورد نیاز است.
نام *
نام كاربري *
رمز عبور *
تكرار رمز عبور *
ايميل *
تكرار ايميل *
كپچا *

محرم در آینه بالاجاده

نکته مثبتی که در گوشه ای از این روستا دیده می شود این است که عده ای از جوانان در دهه اول محرم بعد از نماز مغرب و عشاء در مسجد جامع و همچنین بعد از دسته روی هیئت ها در هیئت ابوالفضلی و مسجد جامع قدیم جمع می شوند و سینه زنی پر شور و گدازی را بر پا می کنند.شاید بهتر است برای بالا بردن کیفیت عزاداری های محرم بالاجاده مدت دسته روی را کم کرد و در عوض آن هر هیئت در محل خود همچون این جوانان به سینه زنی بپردازد و با دعوت از مداحان برجسته عزاداریی در شٱن قیام حسین برپا کنند تا هم حق مطلب درست ادا شود و هم عزاداران از محرم بهره کافی را ببرند.در واقع این بهترین شیوه برای برگزاری شور با شعور است.

عاشورا حادثه ای بود به وسعت تاریخ و قیام امام حسین حرکتی به امتداد بشریت و حتی فرا تر از آن. عاشورا تاثیرات به سزایی بر حوزه های اجتماعی، فلسفی، فرهنگی و ادبی گذاشته است. ادبیات نمایشی و تعلیمی یکی از تاثیرات مهم این واقعه بزرگ در حوزه ادبیات می باشد. پیام ها و اتفاقات عاشورا و به طور کلی، قیام امام حسین(ع) از طریق ادبیات نمایشی با عنوان خاص تعزیه به نسل های دیگر منتقل شد و در این میان اشعار عاشورایی که سراسر تعلیم مفاهیم عاشورا بوده است نیز نقش به سزایی در ترویج قیام ثارالله داشته اند. از همان سال های اولیه  شهادت امام حسین (ع) تا کنون در سرتاسر جهان تشیع عزاداری های بزرگی برای سرور و سالار شهیدان و یاران جان بر کفش  برگزار می شود. تعزیه به عنوان یکی از انواع ادبیات نمایشی و البته دینی بخشی از عزاداری شیعیان می باشد و در همه جای ایران از جمله  بالاجاده حضور همیشگی داشته است. اما به مرور زمان دچار تغییر و تحولاتی شد و در برخی نقاط کشور کم رنگ و در نتیجه حذف گردید. نوحه ها و مدیحه سرایی ها نیز در حوزه ادبیات عاشورایی بسیار موثر بوده و به مرور زمان در آن نیز تغییراتی رخ داده است. اما اینها بخشی از عزاداری های شیعیان حسین در بالاجاده است. در بالاجاده مرد ها و زنها در روزهای ابتدایی محرم به مجالس روزه خوانی اباعبدالله الحسین (ع) می روند. این مجالس گاهی اوقات به درخواست برخی  از اهالی روستا به مدت کوتاهی در خانه ی آنها  برگزار می شود. در طی عزاداری صاحبخانه ها طعام نذری می دهند که معمولا این طعام: حلوا، خرما، شیر برنج، اماچ و از این دست می باشد. از شب سوم محرم نیز مردان بالاجاده پس از دقایقی جوش زدن اقدام به دسته روی و سپس تجمع در تکیه اعظم روستای بالاجاده می کنند و در آنجا به زنجیر زنی می پردازند.

عزاداری بدین شکل مدتهاست که انجام می پذیرد اما آنچه در مورد دهه اخیر قابل تامل است تعداد زیاد دسته های عزاداری و به تبع آن ذاکران اهل بیت(ع) می باشد که این موضوع باعث طولانی شدن عزاداری در تکیه حسینه شده چرا که اغلب مداحان تمایل به نوحه سرایی دارند. حتی اگر از کیفیت پایین مدیحه سرایی برخی مداحان بگذریم  هنوز این نکته باقیست که با طولانی شدن این مراسم کم کم در سال های اخیر شاهد کاهش زنجیر زنان هستیم زیرا توان زنجیر زدن مدام در انسان وجود ندارد و باعث خستگی و حتی در برخی نوجوانان باعث دلزدگی میشود و نتیجه آنکه تماشاچیان عزاداران بیشتر از زنجیر زنان شده است. تماشاچیانی که به مثابه تماشای یک فیلم یا تئاتر به تکیه می آیند. نوحه ها و اشعار آنها که نقش مهمی را در تاثیر گذاری قیام عاشورا بر نسل های شیعه داشته است نیز در این دهه ، علی الخصوص سالهای اخیر  تغییر مثبتی که نداشته اند هیچ،گاهی اوقات نیز بی محتوی و منحرفانه عمل کرده اند. همه اینها باعث بی کیفیت و بی کمیت شدن عزاداری های بالاجاده شده است.عزاداری هایی که بیشتر به میدان جلب توجه می ماند و متاسفانه فرصت مناسبی به مداحان خوب روستا داده نمی شود. یکی از رسوم ماندگار و زیبایی که  همچنان در بالاجاده برپاست مراسمی است که در روزهای هفتم و هشتم محرم تحت عنوان لاسری  و علم گردشی برگزار می شود. در روز هفتم، عزادارن حسینی به منازل افرادی که در طی سال جاری عزیزی را از دست داده اند می روند و لحظاتی به عزاداری پرداخته و با صاحبان عزا ابراز همدردی می کنند. همچنین در بالاجاده روز هشتم محرم برخی هیئات به یاد دست بریده حضرت ابوالفضل علم میبندند و در محله  خود دور می دهند و اهالی به نیت برآورده شدن حاجات خود  نذرشان  را تقدیم علم کرده و یا گره ای از گره های علم را باز میکنند، برخی ها هم در خانه خود علم میبندند و عزاداران را به صرف ناهار  دعوت میکنند. روز تاسوعا نیز برخی هیئت ها در کوچه و خیابان های روستا دسته روی کرده و در طی آن به خانه برخی اهالی روستا که در سال جاری عزیز از دست داده اند میروند و با آنها ابراز همدردی می کنند. اما نکته حائز اهمیت این است که در تمام این رسوم که به شکل سنتی و مثبت خود برگزار می شود و میتوان تا حدودی از آن تاثیر پذیرفت و به نوعی عزاداری با شعور محسوب می شود حضور جوانان و شاید بتوان گفت اکثر میانسالان حس نمی شود.شب عاشورا نیز دیگر در بالاجاده آن شور و زیبایی همیشگی را ندارد. تعداد کمی شب را صبح میکنند و رسم زیبای صبح طلوع فقط با حضور برخی جوانان آن هم از جنس مسجد برگزار می شود. نخل پا که همین چند ماه پیش به عنوان میراث معنوی ثبت ملی شده است تبدیل به مکانی برای دور هم نشینی خانم ها گردیده است. روز عاشورا نیز خبری از آن تعزیه نیست تعزیه ای که سوز عزای حسین را با ادبیات نمایشی فاخر و اصیلش به خیل عظیم عزاداران بالاجاده که در روز عاشورا به صدها نفر میرسد ، منتقل کند. مشکل طولانی بودن مراسم در این روز هم وجود دارد. پس از یک زنجیر زنی طولانی یزیدٍ تعزیه با اسبش می آید خیمه را آتش میزند و مردان گرد آن سینه می زنند. بدون آنکه خبری از مداحی پر سوز و گدازی باشد.

اما نکته مثبتی که در گوشه ای از این روستا دیده می شود این است که عده ای از جوانان در دهه اول محرم بعد از نماز مغرب و عشاء در مسجد جامع و همچنین بعد از دسته روی هیئت ها در هیئت ابوالفضلی و مسجد جامع قدیم جمع می شوند و سینه زنی پر شور و گدازی را بر پا می کنند.شاید بهتر است برای بالا بردن کیفیت عزاداری های محرم بالاجاده مدت دسته روی را کم کرد و در عوض آن هر هیئت در محل خود همچون این جوانان به سینه زنی بپردازد و با دعوت از مداحان برجسته عزاداریی در شٱن قیام حسین برپا کنند تا هم حق مطلب درست ادا شود و هم عزاداران از محرم بهره کافی را ببرند.در واقع این بهترین شیوه برای برگزاری شور با شعور است. امیدواریم که مسئولین هیئت ها وستاد برگزاری عزاداری محرم چاره ای به حال این مراسم های بی ثمر بیاندیشند.

نوشتن دیدگاه

1- لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
2- نظراتی را که حاوی توهین یا خلاف قوانین اجتماعی و اخلاقیست، منتشر نخواهد شد.

* نكته: نظرات اعضاي سايت كه به حسابشان وارد شده باشند، بدون نياز به تاييد منتشر خواهد شد.


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لینکستان