ورود ثبت

ورود به حساب کاربری خود

نام كاربري *
رمز عبور *
من را به خاطر داشته باش

ساخت يك حساب كاربري

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده مورد نیاز است.
نام *
نام كاربري *
رمز عبور *
تكرار رمز عبور *
ايميل *
تكرار ايميل *
كپچا *

دارایی های از دست رفته

یَک سَر به کوچه های قدیمی زَمبی، همون کوچه هایی که تا چَن وقت دیگه جزءِ طرح نوسازی روستا قِرار گیِرنه و به کُل از بافت روستا حذف وُنه. کوچه هایی که خاطرات زیادِ آدمای قدیمی رِه با خادشان به قبرستان تاریخ به گور وَرِنه و شایِدُم ذهن اَما طرحی، نقشه ای، الگویی اونا جِ بَییته تا در دنیای بی روح امروزی به کار بَییته بَواشه.

بالاجاده ی قدیم، نا خَلِ قدیم، همین 100 سال پیش کمتر خانه هایی داشته که حوض وِشان خانه ها جِ سیوا نَویه.ماه تُ شُ ها حوض گَرِه ی ماه بیهِ. تاریکی شُ با انعکاسی که حوضِ اُ دِلهِ اِنگو به روشنایی تبدیل بیهِ و بی چِک چِمِریهِ شُ با صدای جِرجِرانی عمیق بیهِ.   
این سالا صدای جِرجِرانی رِ نِشنومبی بلکه بجاش صدای دِزگیرِ ماشینا هسته که سکوت شُ رِ اِشکِندِنّهِ و به حریم شبانه آدِمای خسته و بی حوصله تعرض کانّهِ.

خانه های قدیم بالاجاده درایی داشته از جنس چُو، کِلون هایی با صدای زنانه و مردانه. نِشیمِنگاه هایی دِویهِ که رهگذران خاش استِراحِت وِستهِ وِن سَر نیشبینهِ با دیفال های کوتاه، فروتن و بی ادعا به رنگ آدِمای قدیمی.

یَک سِری درا خُورد بینهِ و یَک سِری گَد. درای چُویی خُورد در مِقابِلِ مهمان با تِواضع و احترام واز بینهُِ وِشانهِ رِه کَش گیتنهِ. خَوِری از زنگای تصویری نَویهِ که اگه دِلِت بِخواسته درِ واز هکانیُ و اگه نِخواسته واز نَکانی. در خانه ها بی مَطِلی واز بیهُِ و از تکنولوژی زنگای تصویری انتخاب مهمان وِستهِ استفاده نَویهَ.

خانه های قدیم بالاجاده لَته هایی داشته با دارای میوه های مختلف. ویشتِرِ آدِما خاش لَتا و حیاطا دِلهِ انجیر دارُ اِنار دارُ پِتقال دارُ و نارنج دار کاشتِنهِ که هر کادوم هر فصلی لَتهِ رهِ قِشَنگ و فِضای خانه رهِ به بوی میوه خاش بو کاردِنهِ.

خانه های قدیم بالاجاده ویشتِر از سه یا چهار پَلّه نداشتِنهِ. نامشان نامشان که بیهِ دور هم نالِ سَر جمع بینهِ و حلیم اُ یا تِک دَجینی های دیگه رهِ خاردِنه.

 

خانه های قدیم بالاجاده آشپزخانه هایی داشته که یِکَم اونوَرتِر از اِتاق ها، مِطبِخ نُم داشته. آشپزخانه ای با انواع ظروف گلی و سفالی و مسی و روی. با انواع شیشه های سیر سرکه و بانجام سرکه و مرباهای مختلف. همچنین بوی بِرِنجِ ایرانی به مِشامِ آدِم رِسیه که آدِم کَلّهِ کَرپِ کَندیهِ.

خانه های قدیم بالاجاده پنجره هایی داشته بی حفاظ با شیشه های رنگی که با رنگای مختلف خانه دِلهِ کَتهِ. پنجره هایی که هر روز رو به نورِ  اِفتا واز بینهِ خَوِری از چَن لایه پرده سنگین و زیر پرده ای های کالِفت نویهِ. خانه های امروزی حتی جِواب سِلام اِفتاب رهِ هم نَدِنّهِ چه بَرِسه به مِن و شِماها !!!

خانه های قدیم بالاجاده اِتاق هایی داشته دِل به دِله، یعنی به هم راه داشتنه. وِشان میانُم چویی در با اِسپهِ شیشه و بَضی جاها هُم وضشان خُب بیهِ مشجر و رنگی. صاحب خانه با دَوِستنِ اون درها اِتاق ها رِه محصور کارده.

خانه های قدیم بالاجاده مهمان خانه داشته. اِتاقی رو به نور اِفتاب با پنجره های گَد. هر خانه دِله، بهترین اتاق مهمان وِستهِ بیه. خَوِری از مُبل و صندِلی نَویه. اتاقی مفروش که دورتادور پِشتی های راحِتی چینهِ. اِسا این پِشتی ها ره یا تِرکِماناجِ خَرینه یا خادِشان با گوسفِند می خار کاردِنه. اسباب اثاثیه خاصی هم مهمان خانه دِله دَنِویه. همین باعِث بیه که خانه ی خُورد هُم گَد و دلباز نشان هادئِه. طاقچه هایی با طبقات مختلف هر اِتاق دِله دَویهِ که گُلاب پاشُ قرآن یا ظرف با ارزشی وِشان دِله يِشتِنه.

ساخت درهای قدیم بسیار هنرمندانه و متفکرانه بیِه. پِشت طراحی درهای قدیمی دِنیایی از ریاضیاتُ اعتقاداتُ باورِها دَویهِ.

نِمای خانه های قدیم بالاجاده ساده مُنتِها زیبا بیهِ. بر اساس ذوق معمار و جیب صاحب خانه آیه ای، بیت شعری و یا روایتی بر سر در خانه حک کاردِنه. رهگذاران از کنار دیوارهایی رَد بینهِ که شیر سرهای گَدتری سایه وِسته داشته.

حیاط خانه های قدیم بالاجاده از چهار طرف راه داشته، همه نوع افراد همدیگه حیاط دِلا جِ شینه. اگه اون خانه دِلهِ انجیر دار یا انار داری داشتنه دَویهِ وشان دور و وَرُ یَک چرخ زونه که یَک میوه بَچیننُ یَک فاتحه رفتگانِ اون سَر مِنزِل وِستهِ بخانن. دری دَنِویهِ اما چهره مهربان رو به همه افراد لبخند داشته، وِشان دل شادُ وِشان لب پِر خنده بیهِ.

خا اِسا مِن نَئورمه به نظِرِ شِما حِف نیه این صمیمیِتا از بین بوره و وشِان جاره کینه و حسادت بَیره؟! شایِد اون زِمان سختی ها خَله زیاد بیهِ اما اگِر دِقِّت کانین اونایی که اون سختی ها رِه بَکِشینهِ بازُم دوست دارِنه تو اون زمان زندگی کانن!!! دونّی چِوه؟؟؟ چون انسانیت ُ اعتقاداتُ محبت هاُ احترام ها و خَله چیزای دیگه  رنگُ بویِ ویشتِری داشته.

لازِمه که یَکه یَکه به این چیزا و حرفایی که اَمهِ گَدتِرا زَنّهِ فکر هِکانیم. اَنده از کلاس ُ پرستیژُ پزُ امثال این لغاتی که اصلا ربطی به اَمهِ فرهنگ نِدارنهِ حرف نزِنیم. مطمئن هستِمه الانی که دَرِنی این مَطلب رِه خاندِنّی تحت تاثیر قِرار بَیینیتی و اونایی که سنشان به این نکات قد دِنه وِشان وِسته تجدید خاطره بَویه. پس بهتِره که حداقِل از لِحاظ اخلاقی خاش اراده ره مَکِم کانیمُ تو همین حسی که الان دَرِمی دبِمانیم.

 

 

من اگر برخيزم، تو اگر برخيزي، همه بر مي خيزند
من اگر بنشينم، تو اگر بنشيني، چه كسي برخيزد؟

نوشتن دیدگاه

1- لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
2- نظراتی را که حاوی توهین یا خلاف قوانین اجتماعی و اخلاقیست، منتشر نخواهد شد.

* نكته: نظرات اعضاي سايت كه به حسابشان وارد شده باشند، بدون نياز به تاييد منتشر خواهد شد.


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لینکستان